

Nog wel naamloosProloog:Nog wel naamloos
Ik stak mijn had uit naar de spiegel en voelde hoe deze veranderde in een waterachtige doorgang bij mijn aanraking. Langzaam stapte ik door de poort, die terug leidde naar de echte wereld.
Op dat zelfde moment kwam Chastity binnen. Ze was boos en verward.
“Je had het beloofd! Je had beloofd ons te beschermen! Kijk naar ons, de gene die nog niet dood zijn, zijn voor dood achter gelaten. Je zou ons beschermen!” “Dat heb ik ook. De gene die er toe doen zijn nog in leven. Maar ze denken dat we dood zijn.”
“Als je dit beschermen noemt, wil ik niet weten wat je ons gewoon laten afslachten noemt.” &nb


KnuffelMijn hoofd doet pijn, mij maag doet zeer Ik voel me ziek, ik wil niet meer Ik krul op in de warme dekens van mijn bed Het gevoel wil niet weg, ik weet niet of ik de nacht wel red Mijn ogen branden, net als mijn keel Ik bekijk mijn polsen, bebloed, maar heel Nog een knuffel voor het slapen gaan Nog een knuffel onder het licht van de maanKnuffel
Mijn hoofd doet pijn, mijn maag doet zeer Vergeten en verlaten, ik hoef niet meer Klein, in het hoekeje van mijn kamer Pijn, de dreun van een hamer Mijn ogen, ze willen niet meer open Mijn wil is vergeten te hopen
Alsj
Previous Page12Next Page